Ten paragraf wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi.
Dokładniejsze informacje o tym, co wypada usprawnić, być przypadkiem znajdziesz na stronie dyskusji tego artykułu.
Po naprawieniu wszystkich błędów wolno nie dopuścić tę wiadomość.
Semantic Web - jest to hipoteza, kto ma dodać się do utworzenia i rozpowszechnienia standardów opisywania treści w Internecie w podejście, jaki umożliwi maszynom i programom (np. tzw. agentom) obróbka informacji w droga dogodny do ich znaczenia. Wśród standardów Semantic Web znajdują się m.in. OWL, RDF, RDF Schema (w inny sposób RDFS). Znaczenia zasobów informacyjnych określa się za pomocą tzw. ontologii.
Semantic Web jest wizją Tima Bernersa-Lee (twórcy standardu WWW i pierwszej przeglądarki internetowej, a oraz przewodniczącego W3C). W swoich założeniach Semantic Web ma zastosować z istniejącego protokołu komunikacyjnego, na którym bazuje nowoczesny Sieć. Wariancja miałaby liczyć na na tym, iż przesyłane dane mogłyby być ‘rozumiane’ również przez maszyny. To ‘odczytanie’ polegałoby na tym, iż dane przekazywane byłyby w postaci, w której wolno by skontaminować ich znaczenia między sobą a plus w ramach odpowiedniego kontekstu.
Informacje przekazywane w ramach Semantic Web wymagałyby nie przed chwilą samych danych, atoli i informacji o tychże (tzw. meta-danych). To właśnie meta-dane zawierałyby sformułowania dotyczące relacji między danymi tudzież prawa logiki, które jest dozwolone do nich wykorzystywać. Z powodu temu jest dozwolone by:
- powiązać różne dane znajdujące się w Internecie w ramach wspólnych jednostek znaczeniowych (np. okolica dotyczące filmów, dziedzin nauki, kuchni francuskiej, etc.)
- rozróżnić dane, które na rzecz maszyn są w tej chwili nierozróżnialne ze względu na równy rejestrowanie tekstowy (np. zasuwa - aparat do zamykania drzwi; narzędzie do łączenia w ustalonym położeniu elementów ubrania; okazała budynek mieszkalno-obronna)
- przeprowadzać na tychże danych wnioskowania , tzn. dostawać informacje na ich zagadnienie, które nie są zawarte ‘wprost’ (np. na podstawie danej “Ewa jest żoną Adama”, możemy również dowiedzieć się, iż Ewa jest kobietą, Adam mężczyzną, Adam jest mężem Ewy, przeciętny wyróżniający się mężczyzna nie jest mężem Ewy, etc.)
Spis treści
//
Techniczne pierwiastek Semantic Web
Semantic Web skonstruowany ma być na bazie nuże istniejących, wykorzystywanych i sprawdzonych standardów internetowych, nadbudowanych przez parę kolejnych standardów. Skoro ktoś następujący kanon nakłada się na następujący, dotycząc innego poziomu abstrakcji, wobec tego ochrzczone zostały one mianem ‘warstwowego placka’ (ang. layer cake). Inne popularne ich epitet to ‘znaczeniowy sterta’ (ang. semantic stack).
Kolejne warstwy placka prezentują się następująco (od dołu):
- Unicode
- URI
- XML i XML Schema
- RDF i RDF Schema
- OWL
- mechanizmy wnioskowania
- mechanizmy certyfikacji i zaufania
Unicode
Unicode jest standardem pozwalającym na wypowiedzenie w języku maszyn dowolnego znaku pisanego, dowolnego języka znanego na Ziemi. Kanon ów rozwiązuje zadanie niewygód związanych z prymatem w świecie komputerów podstawowego alfabetu łacińskiego
URI
URI jest standardem zapewniającym unikatowowość zasobów internetowych. Gdyż wszystkie dane przesyłane w ramach Semantic Web będą zasobami internetowymi, będą one wymagały oraz określenia na rzecz nich identyfikatora. Identyfikator będzie mógł zginać się właśnie z zestawu znaków Unicode.
XML i XML Schema
XML jest standardem pozwalającym w ogólności na rejestrowanie danych.
Schematy XML wprowadzają ograniczenia dotyczące typu i struktury danych. Behawior tegoż typu i struktury daje gwarancję, iż dane XML są poprawne w sensie syntaktycznym (np. ziemia uprawna, po którym oczekujemy wartości liczbowej będzie ją miało)
RDF i RDF Schema
RDF jest standardem, jaki pozwala na nagrywanie danych w postaci grafu skierowanego. W grafie tym dane zawarte są w wierzchołkach a zależności pośrodku nimi i własności tychże znajdują się w krawędziach.
Schematy RDF wprowadzają do grafów takie pojęcia gdy klasy i podklasy, pozwalające na wspólne grupowanie danych mających cechy wspólne. Dowolna informacja prawdopodobnie odkrywać się w wielu klasach.
OWL
OWL jest standardem pozwalającym na definiowanie klas na podstawie własności danych, a dodatkowo na definiowanie logicznych charakterystyk relacji. OWL jest w takim przypadku standardem formalnie zapisującym ontologię
Przykład:
Mając daną klasę ‘Człowiek’, a i posiadając w jej zbiorze relację ‘jest mężem’, chcielibyśmy ustalić klasę ‘Współmałżonek’ (dla czytelności przykładu, uznajemy definicję męża zgodną z polskim stanem prawnym).
Otóż małżonkiem jest zarówno informacja, której podmiotem jest związek ‘jest mężem’, kiedy i informacja, której przedmiotem jest informacja odniesienie (w języku grafów: małżonkiem jest najwyższy punkt grafu, z którego wychodzi brzeg ‘jest mężem’, gdy i czubek, do którego taka rant wchodzi).
Relację ‘jest mężem’ możemy również wcale oczywiście stwierdzić. Jest to związek funkcjonalna (tzn. iż ktokolwiek uczestnik, którego dotyczy ta związek, ma co jak już jeden rzecz). Jest białogłowa również w przeciwieństwie funkcjonalna (obiekt tej relacji ma co nie więcej niż jeden strona). Nie jest płeć nadobna przechodnia (tzn. nie ma takiej własności, iż jeżeli A jest mężem B a B jest mężem C to A jest mężem C), posiada i relację odwrotną. Tą relacją jest ‘jest żoną’ (ktokolwiek A, jaki jest mężem B będzie dokonywać następującą relację: B jest żoną A).
mechanizmy wnioskowania
Język OWL pozwala na definiowanie układy między danymi, z racji czemu wolno wykonywać wyprowadzenie. Tymczasem osobną sprawą jest preparacja odpowiednich mechanizmów, które takie inferencja przeprowadzą należycie, a równolegle w trafnie szybkim czasie. Oprogramowanie, przeprowadzający inferencja nosi imię ‘reasonera’ (niedostatek polskiego odpowiednika - w wolnym tłumaczeniu ‘wnioskujący’). W tej chwili zaawansowanie techniczne reasonerów jest stale ograniczone i przeprowadzanie wnioskowań co więcej na nieskomplikowanych ontologiach trwa zbytnio w żółwim tempie gdy na uwarunkowania Internetu.
mechanizmy certyfikacji i zaufania
Istnieją w tej chwili w sferze rozważań teoretycznych. Mechanizmy te pozwoliłyby na zestandaryzowanie i sposób problemów autoryzacji użytkowników, identyfikacji ich zasobów, a i określenia praw, na jakich te zasoby są przesyłane i mogą być udostępniane.
Idea projektu została opisana m.in. w książce pt. “Semantic Web” autorzy: Michael C. Daconta., Leo Obrst, Kevin Smith.
Korzyści z takiej reprezentacji wiedzy
Dzięki standaryzacji możliwa stanie się swobodna występowanie wymienne danych zaś formalizacja i zjednoczenie dotychczasowej obecnie zelektronizowanej wiedzy. Wskutek poprawnie określonym strukturom reprezentacji mózg elektronowy będzie mógł w łatwiejszy natomiast z większym natężeniem pasujący fortel wyszukiwać informacji czy też co więcej konstatować w poszukiwaniu nowych faktów i powiązań.
Wyobraźmy sobie, iż szukamy w Internecie informacji o jakiejś konkretnej grupie ludzi. Standardowym zachowaniem jest wpisanie w wyszukiwarkę internetową nazwiska tych osób zaś rozkład wyników wyszukiwania wobec kątem oceniania azaliż znaleźliśmy wiernie szukane osoby. Jeżeli acz wyszukujemy w informacjach opisanych siecią semantyczną możemy sprawdzać się o osoby wskazując obojętnie jaki rzeczowy, niesłychanie drobiazgowy wydarzenie, np. “dyrektorzy przychodni lekarskich” i w wyniku otrzymamy kompletną listę spełniającą zapytanie.
Zobacz też
- Web 3.0
- FOAF
- hakia
- Jerome Digital Library
Linki zewnętrzne
- standard Semantic Web (en) tworzony przez W3C.
- Narzędzia i materiały do pracy z sieciami semantycznymi (en)
- blog Tima Bernersa-Lee (en) - ma serwować głównie wspieraniu działań na obiekt propagacji technologii Semantic Web.
Źródło: “http://pl.wikipedia.org/wiki/Semantic_Web”
Kategorie: Artykuły wymagające dopracowania • Informatyka • Sieć